Bogor je grad u Indoneziji smješten na najnaseljenijem indonezijskom otoku Javi, u provinciji Zapadna Java, u blizini je glavnog grada Džakarte i velikog grada Bandunga.
Prvo spominjanje naselja u sadašnjem Bogoru datira iz petog vijeka nove ere. Bio je to dio Tarumanagare, jedne od najranijih država u Indoneziji. U srednjem vijeku grad je služio kao glavni grad Kraljevine Sunda.
Naredbom iz 1746. nizozemskog generalnog guvernera, naselje evropskih kolonijalista zvano Palača i devet lokalnih spojeni su u administrativnu cjelinu Buitenzorg („bez brige“). Otprilike u isto vrijeme, prvi put se spominje Bogor kao lokalno ime naseobine. Vjeruje se da potječe od javanske reči „bogor“, što znači šećerna palma.
Obrazovni i istraživački centar
Bogor je značajan obrazovni i istraživački centar u Indoneziji. Jedan od vodećih po broju muzeja, od kojih su neki među najstarijim i najvećim u zemlji, pa je prepoznat i kao najatraktivniji turistički grad.
Najvažnija znamenitost je predsjednička palača Istana Bogor, jedna od šest predsjedničkih palača u Indoneziji. Palača je bila odmorište nizozemskog kolonijalnog guvernera, a danas je otvorena za posjete. Značajan je i park s jelenima u centru grada. U okolici su brojne plantaže čaja.
“Malo, romantično selo“, opisao je Bogor ser Tomas Stamford Refls (Thomas Raffles), koji je od 1811. do 1816. bio britanski guverner Indonezije. Refls je oformio u Bogoru privatni vrt svoje ljetne rezidencije, u kojem i danas stoji spomenik Reflsovoj supruzi Oliviji Marijami Deveniš (Olivia Mariamne Devenish).
Mnogi meštani, međutim, vjeruju da je prvobitni vrt, koji se spominje u drevnom ediktu spomenika Batutulis („Ispisani kamen“), nastao između 1474. i 1513. u vrijeme Prabu Silivangija, monarha kraljevstva Padđađaran. Smatra se da je vrt pod imenom Samida bio šuma koju je kralj zasadio za očuvanje različitih rijetkih biljnih vrsta.
